Pallantia
Historia Ciudad fortificada a orillas del río Carrión y famosa por su riqueza, sobre todo cerealista, fue sitiada en varias ocasiones durante las Guerras Celtibéricas (154 a.C-133 a.C). En el año 151 a.C., lo estuvo por el cónsul romano Lucio Licinio Lúculo, después de que éste hubiera conseguido la caída de la también vaccea Cauca (Coca, provincia de Segovia) y, gracias a la intervención de Publio Cornelio Escipión Emiliano, Africano el Menor, la capitulación de Intercatia (en las proximidades de Villalpando, provincia de Zamora). Lúculo, sin embargo, no logró hacerse con Pallantia, lo cual le obligó a concluir su campaña militar contra los vacceos.
Artikulu honen edukiaren %%% ikusten ari zara.
Eskatu zure liburutegirako sarbidea gure baliabide elektronikoak kontsultatzeko.
Abantailak erregistratutako erabiltzailea izateko.
Lanaren eduki guztietarako sarbiderik gabe.
Argitalpen zigilu ospetsuetatik egiaztatutako informazioa soilik.
Egile ospetsuen edukia eta eguneroko eguneraketak.
Partzuergoaren plataforma berriak bilaketa-esperientzia bat eskaintzen du, erabiltzeko erraza eta oso erabilgarria dena. Funtzio bereziak ditu, modu arin eta dinamikoan nabigatzeko eta kontsultak egiteko aukera ematen dutenak..
Convenios especiales: Irakaskuntza Liburutegi publikoak